ਵਿਕਾਸ ਦੇ ਦੌਰ ਵਿੱਚ ਬਚਪਨ ਦੀ ਤਰਾਸਦੀ ਬਿਆਨ ਕਰ ਗਿਆ ਡਰਾਮਾ ਏਸੇਂਸ ਆਫ ਲਾਇਫ

ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ, 24 ਦਸੰਬਰ (ਦੀਪ ਦਵਿੰਦਰ ਸਿੰਘ) – ਮਾਪੇ ਅਤੇ ਸਮਾਜ ਦੀ ਸੋਚ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਇਨਸਾਨ ਦੀਆਂ ਖਾਹਿਸ਼ਾਂਂ ਵੱਧ ਰਹੀਆਂ ਹਨ।ਇਨਾਂ ਖਾਹਿਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ ਪੈਸਾ-ਦੌਲਤ,  ਐਸ਼ੋ-ਆਰਾਮ, ਬਿਹਤਰ ਰੁਤਬਾ ਅਤੇ ਸਭ ਉਹ ਕੁੱਝ ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।ਇਸ ਦੇ ਲਈ ਜਰੂਰੀ ਹੈ ਐਜੁਕੇਸ਼ਨ ਅਤੇ ਹਰ ਕਿਸੇ ਦਾ ਸੁਪਨਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਦਾ ਬੱਚਾ ਪੜ ਲਿਖ ਕਰ ਅੱਛਾ ਇਨਸਾਨ ਬਣੇ ਨਹੀਂ ਬਣੇ ਮਗਰ ਇੱਕ ਕਾਬਿਲ ਅਫਸਰ ਜਾਂ ਫਿਰ ਸਮਾਜ ਦਾ ਆਗੂ ਨਾਗਰਿਕ ਜਰੂਰ ਬਣੇ।ਇਸ ਦੇ ਲਈ ਜਰੂਰੀ ਹੀ ਬਿਹਤਰ ਐਜੁਕੇਸ਼ਨ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਅੱਜ ਭਾਰੀ-ਭਰਕਮ, ਟਫ ਸਿਲੇਬਸ ਵਲੋਂ ਜੋੜ ਕਰ ਵੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।ਯਾਨੀ ਏਜੁਕੇਸ਼ਨ  ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਮਾਂ-ਬਾਪ ਦੀ ਸੋਚ ਉਸਦੇ ਬਚਪਨ ਉੱਤੇ ਬੋਝ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਦਬ ਰਿਹਾ ਹੈ ਉਸ ਦਾ ਆਸਾਨ ਬਾਲ ਉਮਰ ਅਤੇ ਤਮਾਮ ਇੱਛਾਵਾਂ, ਜੋ ਇੱਕ ਬੱਚੇ ਦੀ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹੈ।ਪੰਜਾਬ ਨਾਟਸ਼ਾਲਾ ਦੇ ਰੰਗ ਮੰਚ ਉੱਤੇ ਮੁੰਬਈ ਦੇ ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਦੀ ਟੀਮ ਨੇ ਇਸ ਥੀਮ ਉੱਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਡਰਾਮਾ ਏਸੇਂਸ ਆਫ ਲਾਇਫ ਪੇਸ਼ ਕਰਕੇ ਬਾਲ ਉਮਰ ਦੀ ਤਰਾਸਦੀ ਵਲੋਂ ਰੂਬਰੂ ਕਰਵਾਇਆ ।
ਸ਼ਾਲਿਨੀ ਲਿਖਤੀ ਅਤੇ ਨਿਰਦੇਸ਼ਤ ਇਸ ਡਰਾਮੇ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂਨੇ ਬਚਪਨ  ਦੇ ਆਸਾਨ ਸੁਭਾਅ, ਰਿਸ਼ਤੀਆਂ ਦੀ ਦਰਕਨ ਨੂੰ ਵੀ ਵੱਡੀ ਹੀ ਸਾਫਗੋਈ ਵਲੋਂ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਹੈ।ਮਾਪੇ ਆਪਣੀਆਂ ਉਂਮੀਦਾਂ ਅਤੇ ਸੁਪਨੇ ਪੂਰੇ ਕਰਣ ਲਈ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਟੂਲ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਸਤੇਮਾਲ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਸ ਉੱਤੇ ਖਰਾ ਉੱਤਰਨ ਦੇ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ ਬੱਚੇ ਅਸਲ ਨਿਸ਼ਾਨੇ ਤੋਂ ਦੂਰ ਹੋ ਕਿਤਾਬਾਂ ਵਿੱਚ ਉਲਝ ਕਰ ਰਹਿ ਜਾਂਦਾ ਹਨ।ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਮਹਿੰਗਾਈ ਅਤੇ ਬਦਲਦੇ ਪਰਵਾਰਿਕ ਅਤੇ ਸਮਾਜਿਕ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਇਕੱਲੇ ਹੁੰਦੇ ਜਾ ਰਹੇ ਪਰਿਵਾਰ ਵੀ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਤਨਹਾ ਕਰ ਰਹੇ ਹੈ।ਦਾਦੀ-ਨਾਨੀ ਦੀ ਕਹਾਣੀ-ਕਿੱਸੇ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਨਾਲ ਹੀ ਦਾਦਾ-ਨਾਨੇ ਦੇ ਮੋਢੇ ਅਤੇ ਉਹ ਮੇਲੇ ਅਤੇ ਦੋ ਪੀੜੀਆਂ ਦਾ ਸੰਗਮ ਨਾ ਜਾਣੇ ਕਿੱਥੇ ਗੁੰਮ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ।ਸ਼ਾਲਿਨੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਡਰਾਮੇ ਵਿੱਚ ਕਲਾਕਾਰ ਬੱਚੇ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੈਰੇਂਟਸ ਵੀ ਹੈ।ਇਸ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋ ਰਹੇ ਜਨਰੇਸ਼ਨ ਗੈਪ ਅਤੇ ਖਤਮ ਹੁੰਦੀਆਂ ਜਾ ਰਹੀਆਂ ਸੰਵੇਦਨਾਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਸ਼ੀਨ ਬਣਦੇ ਮਨੁੱਖ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਬਿਆਨ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਹੈ ।
ਨਾਟਸ਼ਾਲਾ ਦੇ ਮੁੱਖੀ ਜਤਿੰਦਰ ਬਰਾੜ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਹ ਡਰਾਮਾ ਅਜੋਕੇ ਮਾਹੌਲ ਉੱਤੇ ਫਿਟ ਬੈਠਦਾ ਹੈ। ਹੱਸਦਾ-ਖੇਡਦਾ ਬਚਪਨ ਅਕੈਡਮਿਕ ਬੋਝ ਅਤੇ ਤਨਾਅ ਵਿੱਚ ਖਤਮ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ।ਇਹੋ ਕਾਰਨ ਹੈ ਕਿ ਬੱਚੇ ਵਿਦਰੋਹੀ ਹੋ ਰਹੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਦਾ ਸਮਾਜ `ਤੇ ਮਾੜਾ ਅਸਰ ਪੈ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਡਰਾਮੇ ਦੀ ਸਫਲ ਪੇਸ਼ਕਾਰੀ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸ਼ਾਲਿਨੀ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਟੀਮ ਨੂੰ ਮੁਬਾਰਕਬਾਦ ਵੀ ਦਿੱਤੀ ।