ਗੁਆਚਦਾ ਵਿਰਸਾ

ਚਰਖੇ `ਤੇ ਤੰਦ ਪਾਉਣਾ ਹੁਣ ਮੁਟਿਆਰਾਂ ਭੁੱਲ ਗਈਆਂ,
ਵਿਰਸਾ ਭੁੱਲਾ ਪੰਜਾਬੀ, ਹੁਣ ਪੱਛਮ `ਤੇ ਡੁੱਲ ਗਈਆਂ।
ਕੱਠੀਆਂ ਹੋਣ ਨਾ ਕੁੜੀਆਂ, ਤੇ ਫੁਲਕਾਰੀ ਕੱਢਦੀਆਂ ਨਾ,
ਇੰਟਰਨੈਟ ਤੇ ਵੱਟਸਐਪ ਦਾ ਹੁਣ ਖਹਿੜਾ ਛੱਡਦੀਆਂ ਨਾ।  

ਕਿਤੇ ਲੱਗਦੇ ਨਹੀਂ ਤ੍ਰਿੰਝਣ, ਕੁੜੀਆਂ ਹੋਵਣ ਕੱਠੀਆਂ ਨਾ,  
ਹੁਣ ਦਾਣੇ ਕਿੱਥੋਂ ਭੁਨਾਈਏ, ਕਿਤੇ ਮਘਦੀਆਂ ਭੱਠੀਆਂ ਨਾ।
ਬਿਨ ਬਾਬਿਆਂ ਦੇ ਸੱਥਾਂ ਵੀ ਹੁਣ ਖਾਲੀ ਹੋ ਚੱਲੀਆਂ,
ਹਲ ਵਾਹੁੰਦੇ ਬਲਦਾਂ ਦੀਆਂ ਕਦੇ ਸੁਣੀਆਂ ਨਾ ਟੱਲੀਆਂ।

ਮੇਲਿਆਂ ਦੇ ਵਿੱਚ ਹੁਣ ਕਿਧਰੇ ਉਹ ਰੌਣਕ ਮਿਲਦੀ ਨਾ,
ਢੋਲ ਖੜਕਣੋ ਹਟ ਗਏ, ਕਿਧਰੇ ਕਾਟੋ ਹਿੱਲਦੀ ਨਾ।
ਰੀਤੀ ਰਿਵਾਜ਼ ਵੀ ਮੁੱਕਦੇ ਜਾਂਦੇ ਹੁਣ ਤਾਂ ਵਿਆਹਾਂ `ਤੇ,  
‘ਸੁੱਖੀ’ ਵਿਰਸਾ ਮਰਦਾ ਜਾਂਦਾ, ਰਹਿ ਗਿਆ ਆਖਰੀ ਸਾਹਾਂ `ਤੇ।
 

 
ਸੁਖਵਿੰਦਰ ਸੁੱਖੀ
ਸ੍ਰੀ ਮੁਕਤਸਰ ਸਾਹਿਬ।
ਮੋ – 98760-81745